DEN HAAG 29 JUNI

De tweede officiële veteranendag welke veel groter van opzet was, werd een groot succes. Een perfecte organisatie zorgde ervoor dat alles goed verliep, het mooie weer maakte deze dag tot een feest voor de veteranen en het vele aanwezigen publiek.

Voor de ingang van de Ridder-zaal werden wij begroet door deze twee militairen.

Met het voorrecht om in de Ridder-zaal plaats te nemen.

Waarbij de aan-wezigen kinderen van verschil-lende scholen met hun leraar ook waren uitge-nodigd, zodat de jeugd kennis kon maken met de veteranen, en vragen stelde over onze tropen-tijd, de reactie`s vragen van de kinderen en leraren waren positief.

Uit de toespraken van de Prins en de Minister president hoorde wij de excuses na vierenvijftig jaren van stilzwijgen, eindelijk erkenning, eindelijk positieve geluiden, nu geen media die ons dikwijls negatief had verweten, haast niet begrijpende hoe mensen met mensen omgaan.

Na de toespraken kregen de genodigde een lunch aangeboden waarbij iedereen de verrichtingen van medaille uitreikingen op het Malieveld konden volgen, welke op een groot video scherm werd vertoond.

Na afloop mochten wij plaats-nemen op een tribune waarna het defilé plaats-vond, het was een indruk-wekkende parade, vele 80 jarige veteranen marcheerde voor ons lang , en werden dikwijls klappende en met gejuich begroet. Door het lucht-ruim zagen wij intussen formatie`s vliegtuigen over ons heen vliegen, terwijl de parade gewoon doorgang vond, dit alles was indruk-wekkend en de herrie oordovend.

Zelfs liep in de optocht een veteraan met zijn rollator mee, hij wilde en zou de gehele parade mee-lopen, het was eindelijk mogelijk om je als veteraan aan de bevolking te tonen.

Na afloop van de parade ging iedereen naar het Malieveld om daar de rest het feest te mogen mee-maken, na een kwartier werd het plotseling druk van een grote groep mensen, het bleek dat de Prins in gesprek wilde met de veteranen, Voor mij de kans om deze web-site aan hem te promoten.

Bood ik hem mijn kaartje aan, terwijl de Prins dit kaartje bekeek, kwam zijn reactie, ik heb nog geen klein-kinderen en mijn opa is er niet meer, waarop mijn antwoord was, u blijft kleinkind tot aan u dood toe.

Na de Prins bedankt te hebben bood hij mij zijn hand, en zij misschien ga ik kijken, waarna de be-veiliging nerveus met de Prins verder over het Malieveld met andere veteranen kontakten zocht. Terug kijkende en daarna in gesprek met de jeugd die veelal vragen stelde over onze tropen tijd, was het voor iedereen een zeer geslaagde tweede veteranen dag, nu wetende dat er meer veteranen dagen komen. Zijn er vragen als u mijn site leest aarzel niet.

fredkleij@home.nl